آیا هارد تکنو «تکنوی اصیل» است؟
از نظر برخی جوهر تکنو همین است: سریع، سخت، بیمصالحه. از نظر برخی دیگر در دهه ۹۰ جا ماند و شکل امروزش فقط یک موج گذراست. و از نظر عدهای هم ملودیک تکنو اصلاً تکنو نیست.
پیش از جستوجوی پاسخ، باید به ریشهها برگشت.
دیترویت: صدای کارخانهها
تکنو در دهه ۱۹۸۰ در دیترویت متولد شد. کارخانههایی که با فروپاشی صنعت خودرو بسته شدند، شهری که خالی میشد و نگرانی از آینده، هم الهامبخش این صدا بودند و هم پسزمینهاش. ریتم ماشینها، آیندهگرایی و حس موسیقی سول کنار هم آمدند.
برلین: وقتی دیوار فرو ریخت
وقتی دیوار برلین در ۱۹۸۹ فرو ریخت، در برلین شرقی ساختمانها، انبارها و نیروگاههای متروکه به جا ماند. این فضاهای خالی بهسرعت به کلاب تبدیل شدند. صدای دیترویت در برلین خانهای تازه و معنایی تازه یافت: آزادی.
یک ریشه، شاخههای بسیار
از آن روز تکنو در جهتهای مختلف تحول یافت. تکنوی اینداستریال تاریکی و سختی را برگزید. هارد تکنو به سرعتهای بالای ۱۵۰ BPM رسید و همراه مخاطبان جوان به جشنوارههای بزرگ راه یافت. ملودیک تکنو هم با ملودیهای احساسی و تولیدهای صحنهای عظیم به گستردهترین مخاطبان رسید.
همه از یک ریشه فرهنگی تغذیه کردند، اما در جهتهای مختلف رشد کردند. شاید چیزی به نام «تکنوی اصیل» بهتنهایی وجود نداشته باشد؛ آنچه تکنو را تکنو میکند پیوندش با همین ریشه است.
خب به نظر تو روح تکنو را چه کسی حمل میکند: هارد، اینداستریال، ملودیک، اولد اسکول؟ در استانبول چه کسی این فرهنگ را بهتر از همه نمایندگی میکند؟

جستجوی رویداد، دیجی یا مکان









